Çok sesliliğin nezaket içindeki ahengi. Beirut dinlerken, bahsederken, sözlerini okurken aklımızda canlanan tanımların başında geliyor.
ABD’nin, çölleriyle meşhur New Mexico eyaletinden çıkan Beirut’un müziğinin bu kadar Avrupa hatta bu kadar Balkan tınlaması garip olduğu kadar merak uyandırıcı bir durum.
İkinci albümleri olan “The Flying Club Cup”, “Gulag Orkestar”ın başlattığını devam ettirme niteliğinin yanı sıra ‘Nantes’ gibi bir Beirut klasiğine ev sahipliği yapmasıyla önemli bir albüm hüviyetine ulaştırıyor.
Tek Kişiden Çıkan Kolektif Ses
Zach Condon’ın tamamını tek başına yazdığı albümün, tek kişiden çıkmak için oldukça kolektif olduğunu belirtmek lazım.
Kağıt üstünde sadece Condon’ın adı olsa da ‘Cliquot’ya Owen Pallett, ‘Un Dernier Verre (Pour la Route)’ta Kendrick Strauch ile karşılaşıyoruz. Ki Owen Pallet’nin Arcade Fire’da çaldığını ve bu albümdeki yaylı düzenlemelerinden sorumlu olduğu notunu da yeri gelmişken aktarmak lazım.
Trampet, ukulele, klarnet, mandolin, keman, akordeon, yan flüt, saksafon ve çok daha fazlasının parçası olduğu albüm, bir Emir Kusturica gibi duyuluyor. Sanki Beirut’un albümü değil de Emir Kusturica’nın bir filmine soundtrack yapan bir Beirut gibi hatta.
Balkanlara özgü enerjik ve dansı bol müziği alıp folk estetiğine katarken, köklerinde bulunan indie yaklaşımdan da uzaklaşmıyorlar. ‘A Sunday Smile’, ‘Cherbourg’ ya da ‘St. Apollonia’yı dinlediğinizde ne demek istediğimizi anlamanız çok daha kolaylaşacaktır.
Paris’teki Sıcak Hava Balonu Festivali: Albümün İlham Kaynağı
Albümün arka planındaki hikaye, albümün sinematografik yanını oldukça besliyor. “The Flying Club Cup”ın yaratıcısı olan Condon, ilhamını şu sözlerle ifade etmişti:
“1900’lerin başlarında… Paris’te bir sıcak hava balonu festivali yapılmıştı. Başta albümün adı olmak üzere o festivalden ve Léon Gimpel’in, 1910’da çekilmiş tuhaf bir fotoğrafından ilham aldım. Bu fotoğraf, dünya tarihinde çekilmiş ilk renkli fotoğraflardan biri. Paris’in ortasında havalanmak üzere olan tüm eski tip sıcak hava balonlarını gösteriyor. Fotoğrafı görür görmez zihnimde şimşekler çaktı. Çünkü, uzun zamandır gördüğüm en gerçeküstü şeydi bu fotoğraf.”
Kapak Fotoğrafının Gerçek Hikayesi
Bir karışıklığı engellemek lazım. Zach Condon’ın gördüğü ve albümün ilhamını aldığı fotoğraf, “The Flying Club Cup”ın kapağındaki fotoğraf değil. Bu fotoğraf, albümdeki şarkı isimlerinin birer Fransa şehri, köyü ve kasabasından bahsetmesi gibi yine Fransa’da çekilmiş bir fotoğraf.
Tam tarihi bilinmese de 1930’larda çekildiği tahmin edilen fotoğraf, Fransa’nın Bretonya bölgesinde yer alan Trestraou plajını gösteriyor. 1800’lerin son çeyreğinden bu yana bölgenin en çok kullanılan plajlarından olan bu sahil, Perros-Guirec şehrinde yer alıyor.
- Albüm Puanım: 7/10
- Kondisyon: 10/10
- Tür: Balkan Folk, Indie Folk
- Plak Aldıran Şarkı: Nantes
