Geç kalınmış güçlü ilk adım
“Brutalism”, Idles için yalnızca bir ilk albüm olmanın ötesinde, neredeyse varoluşsal bir kavganın sonucuydu. 2009’da kurulan grubun bu noktaya gelmesi sekiz yılı bulmuş, sayısız stil denemesi ve kimlik arayışıyla geçen bir sürecin ardından “Brutalism” adeta bir ilk-son şans hamlesi gibi şekillenmişti. Joe Talbot’un annesinin uzun bir hastalık sürecinin ardından albüm kayıtları sırasında hayatını kaybetmesi, bu albümün ruhunu belirleyen en temel kırılma noktası oldu. Talbot’un ifadesiyle albümün kendisi olan bu kayıp, şarkıların duygusal çekirdeğini oluştururken müzikler önce grup tarafından yazıldı. Sözler ise sonradan Talbot’un kişisel yas sürecinin bir uzantısı olarak eklendi. Albüm bu yönüyle yalnızca bir punk çıkışı değil, aynı zamanda yas, hatırlama ve yeniden inşa etme üzerine kurulu son derece kişisel bir anlatıya dönüştü.
Yastan doğan öfke
Albümün tematik dünyası, yas ve trajediden beslenmekle birlikte toplumsal bir öfke haritası da oluşturmaktaydı. Toksik erkeklik, sınıf sistemi, NHS (National Health System)’in durumu ve modern Britanya’nın politik atmosferi, şarkıların sert ama ironik diliyle kendini buldu. ‘Mother’, modern dünyada kadınlara uygulanan acımasızlığın, iki yüzlülüğün, adaletsizliğin, pervasızlığın ve hadsizliğin en direkt ifadelerinden biriydi. ‘Well Done’ sınıf ayrımlarına, ‘Divide & Conquer’ ise sağlık sistemini odağına almıştı. Bu yoğun içerik, teknik tarafıyla da güçlüydü. Albüm, prodüktör Space ile birlikte büyük ölçüde canlı kaydedildi. Her şarkının en fazla üç take ile tamamlanması, müziğin ham, kontrolsüz ve neredeyse sahnedeymiş hissi veren enerjisini korumayı amaçlamaktaydı. Bu yaklaşım, punk geleneğinin “kusurlu ama gerçek” estetiğini yeniden canlandırırken, “Brutalism”i steril stüdyo işlerinden ayıran en kritik unsur haline geldi. Sonuç olarak albüm, trajedi ile mizah arasında gidip gelen, kişisel olanla politik olanı çarpıştıran ve tüm bunları neredeyse patlamaya hazır bir ses duvarı içinde sunan bir debut olarak modern post-punk sahnesinin en belirleyici başlangıçlarından biri oldu.
Albümün kapağı
“Brutalism” albümünün kapağı, grubun müziğinde olduğu kadar duygusal omurgasında da belirleyici bir rol oynamıştı. Kapakta, Joe Talbot’ın annesinin fotoğrafı, Talbot ve babasının birlikte yaptığı bir heykelle yan yana yer almıştı. Bu görsel tercih, ne kadar kişisel bir yas hikayesiyle buluşacağımızın göstergesiydi. Joe Talbot’un, annesinin uzun süren hastalığı boyunca ona bakması ve kayıt sürecinde onu kaybetmesi, albümün samimiyetinin görsel dünyayla buluşmasına da buruk bir kapı araladı. Talbot’un “O albüm oydu” sözünü görselleştiren bu kapak, bir yandan kaybın ağırlığını taşırken diğer yandan yeniden inşa fikrini de ima etmişti. Heykelin varlığıysa, yasın donmuş bir an değil, işlenmiş ve dönüştürülmüş bir deneyim olduğuna işaret etmişti. Bu nedenle “Brutalism”in kapağı, albümün içindeki ham öfke, kırılganlık ve iyileşme arzusunun sessiz ama güçlü bir özeti gibi duruyordu.
Puan: 7/10
Tür: Post-punk
Yayın: 2017
Süre: 41 dakika
Label: Partisan
