Merhaba dünya
2018’de Cambridge çıkışlı bir arkadaş grubunun Londra’ya taşınmasıyla ortaya çıkan bir grup, kısa sürede İngiltere’nin en heyecan verici yeni seslerinden birine dönüşmeye hazırdı. En başlarda okul çevresinden tanışan müzisyenlerin caz, post-punk ve deneysel rock arasında gidip gelen tarzları, Brixton’da şekillendi. Windmill Brixton’ın kısa sürede en çok gelecek vadeden grubuna dönüşen Black Country, New Road, her şeyi paldır küldür yapıyor gibi gözükse de aslında planlı hareket etmekteydi. Grubun sesi olan Isaac Wood, kısa sürede BCNR’un ruhuna dönüşürken, keman ve saksafonun gürültülü gitarlarla iç içe geçtiği partisyonlar müziğe eklendiğinde işin rengi değişti. 2019’da yayınladıkları ‘Athens, France’ teklisi alternatif sahnedeki yerlerini güçlendirirken herkes onların ilk albümünü beklemeye koyuldu. İlk albümleriyle birlikte dünyaya merhaba diyeceklerdi.
Kayıtlar ve pandemi
“For the First Time”ın prodüksiyonunda Andy Savours ile çalışan grup, parçaları büyük ölçüde birlikte çalıp kaydetmeyi tercih ederek doğallığı korudu. Lewis Ewans imzası taşıyan saksafonun kendini belli eden dominantlığı, kemanın tekinsiz yeri ve Isaac Wood’un yarı konuşur, yarı haykırır vokali arasındaki gerilim, albümün kulak kadar kalbe de hitap edeceğinin ispatıydı. Pandeminin ilk dalgası, grubun turne ivmesini aniden kesmiş olsa da bu zorunlu duraksama albümün etrafındaki miti büyüttü. Konser salonları kapalıyken yayınlanan bu albüm, alternatif müziğe gönül vermiş dünyanın farklı yerlerinden birçok insanı kendi odasında Black Country, New Road evrenine götürdü.
Albümün ilham kaynaklarına geldiğimizdeyse, post-punk’ın soğukluğunu yayan melodilere yaşam katan, caz doğaçlamaları ve spoken word vokalleri, BCNR’u özgün kıldı. Bir albüm düşünün ki; Slint, Swans, Talking Heads, Kanye West, Scott Walker, Bruce Springsteen ve black midi’den tınılar duyabiliyorsunuz. Bunu başarırken de tadı tuzu kaçmış esnaf lokantasındaki bir türlü yemeğinden ziyade, Michelin yıldızlı bir şefin deneysel mutfağa olan tutkusunu yansıttığı bir tabakla karşılaşıyorsunuz. Black Country, New Road’u ilk iki albümüyle özel kılan şey tam da buydu. Bir de bu yetmezmiş gibi Isaac Wood’un gruptan da ayrılmasına neden olacak kırılgan yapısı ve melankolik tarzı, şarkı sözlerinde kendine hayat buldu. Z kuşağı olarak tanımlanan 1997 sonrasında doğan neslin bir üyesi olan Wood, pesimist, ironik ve yer yer kendine sardığı sözleriyle yaşıtlarına ve sonraki nesle direkt temas etti. Albüm, hem pandemi döneminin belirsizliğini hem de genç bir grubun kontrolsüz yaratıcılık anını aynı potada eriterek 2020’lerin başına damga vuran bir işe dönüştü böylelikle. Sonrasında da ortaya bir soru atıldı: Black Country, New Road, yeni Arcade Fire mı olacak?
Yeni bir Arcade Fire mı doğuyor?
Black Country, New Road’un sık sık Arcade Fire ile yan yana anılmasının temel nedeni, iki grubun da kişisel hikayelerden kolektif anlatılar çıkarabilme yeteneği. Bunu sözle değil, çok sesli yapılarıyla gerçekleştirmeleri de onları birbirine fazlasıyla yakınlaştırıyor. BCNR’un keman, saksafon ve çok katmanlı düzenlemelerle kurduğu kreşendolar, Arcade Fire’ın özellikle ilk döneminde duyduğumuz, yaylılar ve toplu vokallerle büyüyen duygusal patlamaları hatırlatıyor. İki grubun da şarkılarını basit bir indie-rock formülünün ötesine taşıdığını da söylememiz gerekiyor. “For the First Time” da bunun ilk ve en güçlü örneği belki de. Nitekim grubun Mercury’e aday gösterilmesi de bu durumun müzik dünyasında da takdir edildiğini belirtiyor…
Puan: 8.5/10
Tür: Indie
Yayın: 2021
Süre: 40 dakika
Label: Ninja Tune
