Sadece 1990’ların değil, günümüzün de en politik gruplarından biri belki de birincisi olan Rage Against the Machine’in zirve yıllarının mahsulü olan “The Battle of Los Angeles”, başlı başına bir manifesto olarak okunabilir.
Her parça sistemin farklı bir açığını deşifre ederken grubun agresif enerjisi, adaletsizlik karşısında sessiz kalmayan herkesin sesi haline geliyor. Ek olarak, RATM’in bu albümü, hem bir dönemin kapanışını hem de protest müziğin yeniden yükselişini simgeliyor.
2000’lere girerken toplumda kaynayan öfkenin müzikal yansıması olarak, The Battle of Los Angeles hâlâ güncelliğini koruyor ve yeni nesillere ilham veriyor.
Üretim Süreci ve Müzikal Kimlik
Şarkıların sözlerinden, kliplerine, konser performanslarından, eylemlere RATM için en özel albümlerden biri olmasından süregelen duruşu, 26 yıldır devam ediyor.
“Evil Empire”da birlikte çalıştıkları prodüktör olan Brendan O’Brien ile yola devam diyen grubun nu-metal ile endüstriyel sound arasındaki bıçkınlığı, gitardan davula tüm albüme yansımıştı. 43. Grammy Ödülleri’nde En İyi Rock Albümü’ne aday olsa da mutlu sona ulaşamayan grubun tesellisi En İyi Hard Rock Performansı dalındaki Grammy olmuştu.
Bu ödülü ve adaylığı getiren albümün üretim süreci sadece 1 ay sürse de 6 farklı stüdyodan yolu geçmişti. Birçok müzik yazarı albümü çıktığında tanımlamakta zorlansa da ortak karar öfkeydi.
‘Sleep Now In The Fire’ ve Sembolik Duruş
45 dakikalık bir öfke topuydu The Battle of Los Angeles. Bu öfkenin en bariz yansımasıysa ‘Sleep Now In The Fire’ın klibi olmuştu.
Ateşin içinde uyumamak için, kariyerlerinin zirvesinde New York Stock Exchange’in (NYSE) önünde yaptıkları protesto alıp yürümüş ve günün sonunda klibin yönetmeni tutuklanmış, grup elemanlarından birkaçı kolluk kuvvetlerinin fiziksel şiddetine maruz kalmıştı.
Lakin devasa kar elde eden NYSE’nin 24 Ocak 2000 gününü erken kapatmasına ve 1 günlüğüne de olsa makineye karşı öfkenin fiziksel sonucuna dönüşmüştü.
Albümün Müzikal Mirası ve Grubun Vedası
Albümde yer alan ‘Guerilla Radio’, ‘Testify’, ‘Calm Like A Bomb’, ‘Voice of the Voiceless’ gibi şarkılar, karşımızda bir başyapıt olduğunu göstermişti. Belki de bu sayede The Battle of Los Angeles için yalnızca müzikal anlamda değil, ideolojik olarak da dönemin ruhunu yakalıyor dersek grubun hakkını vermiş oluruz.
Albümün bir diğer anlamıysa, Rage Against the Machine’in özgün şarkılarını dinlediğimiz son iş olması. Grup 1 sene sonra “Renegades” adını verdiği bir cover albümü yapacak, sonra da dağılacaktı.
Aradan geçen senelerde birkaç kere daha bir araya gelen dörtlü, geçtiğimiz sene son kez dağılarak bu defteri açılmamak üzere kapattı. Yani açıklamaları öyle. The Battle of Los Angeles ise kendisinden önce gelen iki albümün aldığı bayrağı zirvede tutmayı başararak RATM’in müzikal anlamdaki kusursuz kariyerinin bir nevi vedası…
- Albüm Puanı: 9/10
- Kondisyon: 10/10
- Tür: Rock
Ürün sayfası ve detaylar için Beatsommelier websitesine göz atabilirsin!
