Genellikle birbirinden zıt görünen tatlar en iyi kombinasyonu oluşturur. Tuzlu-şekerli, acı-tatlı gibi.
Bunun müzikteki en büyük örneği ise bir hip hop prodüktöründen çıkmış bir thrash metal albümü; Reign in Blood.
Slayer ve Def Jam: Beklenmedik Bir Buluşma
Slayer’ın Metal Blade Records’la çıkardığı ilk iki albüm halihazırda grubun potansiyelini kanıtlamıştı, fakat grubun menajeri Brian Slagel özellikle Hell Awaits’ten sonra Slayer’ın nerelere gelebileceğini fark etti.
Metal Blade’in gruba yetmeyeceğini düşünen Slagel, farklı plak şirketleriyle Slayer adına görüşmelere başladı. Bu duraklardan biri ise Def Jam Recordings oldu. Ama grup “hip hop şirketinde metalin ne işi olur” diyerek Def Jam’e yanaşmadı… Bir üye hariç.
Grubun davulcusu Dave Lombardo Def Jam’le ilk temasa geçen isim oldu, sonunda Rick Rubin ve fotoğrafçı Glen E. Friedman’ı bir konsere davet etmeyi başardı.
Konserin sonunda Rubin sahnedeki altın madenini keşfetti. Haftalarca süren konuşmalar sonunda Slayer Metal Blade’i bırakıp Def Jam bünyesine katıldı. Bu ortaklıktan çıkan ilk albüm de Reign in Blood oldu.
“Reign in Blood”: Thrash Metal’in Kusursuz Sesi
Reign in Blood’ı hem Slayer’ın ilk albümlerinden, hem de dönemin diğer metal albümlerinden ayıran şey albümün prodüksiyon kalitesiydi. Türle özdeşleşmiş kirli prodüksiyon bu albümde yoktu. Gitarda basılan her nota, vurulan her davul darbesi tertemiz şekilde duyuluyordu.
Tabii konu heavy metal olunca albümün problemsiz bir şekilde çıkmasını bekleyemezsiniz, özellikle Slayer’sanız. Açılış parçası Angel of Death’in konusu yüzünden albümün çıkışı aylarca gecikti.
Bu beklenmedik ortaklık sadece 80’lerin değil, tüm zamanların en iyi thrash metal albümlerinden birini doğurdu. Hem de bir kasetin tek yüzünü anca doldurabilmesine rağmen.
- Albüm Puanı: 9/10
- Tür: thrash metal
- Kondisyon: 10/10
Ürün sayfası ve detaylar için Beatsommelier websitesine göz atabilirsin!
