Daft Punk öyle bir grup ki, her albümüyle en sıkı hayranları dahil herkesi şaşırtabiliyor. Human After All da bunlardan biri. Fakat diğer üç albümün aksine, Human After All’un şaşırtma sebebi pek de iyi olmadı.
Beklentilerin Ters Köşesi
Fransız ikilinin üçüncü albümü için beklentiler haklı olarak çok fazlaydı. İlk albümleri Homework house klasiği ilan edilmiş, ikinci albümleri Discovery ise grubu dünya çapında bir üne kavuşturmuştu.
Ama Human After All’un kayıt döneminde Daft Punk’ın ruh hali farklıydı. Grubun “performans sanatçısı” kimlikleri, müzisyen kimliklerinin önüne geçmeye başlamıştı. Bu nedenle üçüncü albümde çok farklı bir yol izlediler.
İlk iki albümdeki aşırı detaylı sampling teknikleri, hızlı tempolu eğlenceli ritimler, kısacası Daft Punk’ın insanlara dans ettiren tüm etkenler tek kalemde çöpe atıldı.
Dans Yerine Distopya: Karanlık, Tekinsiz, Tekrarlı
Kısa sürede doğaçlama bir şekilde kaydedilen Human After All daha ciddi. Neredeyse endüstriyel diyebileceğimiz kendini tekrar eden ritimler ve sert, karanlık sample’lar Human After All’un atmosferini oluşturdu.
Albümün ve parçaların isminden de anlayacağınız gibi Human After All, dinleyiciye bir mesaj verme çabasında.
Toplumun dijitalleşmesi, teknolojinin yaygınlaşması ve bununla beraber gelen paranoya albümün konseptini belirliyor ve “Television Rules the Nation” gibi bir isim başka bir şeyin işareti olamaz zaten.
Yine de Yerinizden Kaldıracak Birkaç Parça Var
Ama siz “ben Daft Punk’la dans etmek istiyordum” derseniz de çok uzaklaşmaya gerek yok. Her ne kadar daha “sakin” bir albüm olsa da Robot Rock ve Technologic gibi parçalar sizi yerinizden kaldırmaya yetiyor.
Human After All, Daft Punk’ın kariyerinde ilginç bir nokta. Diğer albümleri varken bu albüm “Daft Punk dinlemek istiyorum” ihtiyacınızı çok gidermeyebilir, ama Human After All yine de dinlemeniz, hatta deneyimlemeniz gereken bir iş.
- Albüm Puanı: 7,5/10
- Tür: elektronik, dance rock
- Kondisyon: 10/10
