Müzik yaparken bir grubun kullandığı kadar kullanmadığı malzemeler, enstrümanlar da onların üslubunu belirliyor. 2008’de “Wave Like Home” ile tanıştığımız günden beri Future Islands, gitar kullanmadan ürettikleri katmanlı müzikle ilgi çekici bir topluluk.
Samuel T. Herring ve Future Islands’ın Sahne Gücü
Grubun frontman’i Samuel T. Herring ise tam bir sahne hayvanı. Sahne dışında insanlarla iletişim kurmakta zorlanan ve içe kapanıklığıyla tanınan Herring, eline mikrofonu aldığındaysa Iggy Pop ile Deftones’tan Chino Moreno arası bir karaktere bürünüyor.
Grubun temelinde yer alan synth pop, her albümde biraz daha değişiyor; değiştikçe de grubun albümlerinin başarısı, çok daha büyük sahnelerde seyirciyle buluşmasını sağlıyor. Elimizde tuttuğumuz albüm olan “People Who Aren’t There Anymore”, 2014 çıkışlı “Singles”tan sonra, Future Islands külliyatının en çok hit barındıran ve dansa teşvik eden albümü.
“People Who Aren’t There Anymore”: Uzaklıktan Doğan Bir Albüm
Pandemi döneminde Samuel T. Herring tarafından büyük çoğunluğu yazılan albüm, grubun birlikte üretmediği ilk iş olarak da dikkat çekiyor. Elbette 2022 sonrasında şarkıların son hale gelmesi noktasında William Cashion, Mike Lowry, ve Gerrit Welmers’in önemli katkıları sebebiyle, hiçbir şarkı, tek bir üyeye ait değil. En azından kredi noktasında öyle. Bir nevi uzak mesafe ilişkisi yaşayıp sonra kavuşmuş gibiler.
Gelgelelim tematik bakımdan tek bir yere ve/veya hisse bağlı kalmadığı gerçeğiyle tanışmak için sözlere bakmamız yeterli oluyor. ‘The Tower’, ‘Iris’, ‘Say Goodbye’, ‘Peach’ ve albümün şu ana kadarki büyük hiti ‘King of Sweden’, bu noktada, “People Who Aren’t There Anymore”un öne çıkanları.
4AD etiketiyle dördüncü albümünü çıkaran Future Islands, prodüktör olarak Steve Wright’la çalışmanın avantajını da yaşadı. Kariyerinde kaydetmediği, çalışmadığı müzik türü olmayan Wright, bugüne kadarki tecrübelerine eklenen çok yönlülüğüyle grubun ufkunu açmasına da destek olmuş gibi gözüküyor.
Wright’ın getirdiği noktayı ileri taşıyansa “Singles”ın prodüktörü olan Chris Coady’di. Albümün mix/mastering işlemlerini halleden Coady, hem eski bir dost hem de Future Islands’ın hayatta kalmasını sağlayan albümün arkasındaki zihin olarak grubun güvende hissetmesinde büyük bir rol oynadı.
2024’ün yıl sonu listelerinde yüksek sıralarda karşılaşma ihtimalimizin yüksek olduğu albümün başarılı ritimleri, vokal melodileri ve Samuel T. Herring’in harika şarkı sözleri kadar kapağı da estetik. Özellikle bir plakta uzun uzun inceleyip bakmaya doyamayacağımız kapak, New Mexico çıkışlı bir sanatçı olan Beedallo’nun “Fading Memory of a Face” eserinin ta kendisi.
- Albüm puanım: 8.5/10
- Kondisyon: 10/10
- Tür: Synth pop
- Plak aldıran şarkı: The Tower
Ürün sayfası ve detaylar için Beatsommelier websitesine göz atabilirsin!
