38 yıllık kariyerlerine 20’den fazla albüm katmış, enerjisi asla bitmemiş bir gruptu motörhead. Kariyerlerini ele aldığımızda 3-4 farklı döneme ayırabilme şansına sahibiz.
Iron Fist: Motörhead’in Çiğ Gücünün Son Kez Parladığı Albüm
“Iron Fist”, bu dönemlerden ilkinin parçası olan, görece arka planda kalmış albümlerden. “Overkill” ve “Ace of Spades” gibi kusursuz iki albümün arkasına gelmesi ve motörhead’in sürekli yollarda olması sebebiyle kalıptan çıkmış gibi duyulan düzenlemelere sahip olmasıysa bu arka planda kalışı biraz normalleştiriyor. Ancak adının ve kapağının hakkını veren demir yumruk etkisine sahip çiğliği, grubun hayranlarını fazlasıyla da etkilemeyi başardı.
Klasik Üçlünün Dağıldığı Dönem ve Albümün Tartışmalı Mirası
Bu albümün bir diğer anlamıysa klasik motörhead üçlüsünü son kez bir arada duyduğumuz olması. Lemmy Kilmister, Phil ‘Philthy Animal’ Taylor ve ‘Fast’ Eddie Clarke, albümün yayınlanmasından sadece 1 ay sonra, New York’ta verdikleri bir konserden sonra ayrıldılar.
“Iron Fist”in prodüktörlüğünü yapan isimlerden biri de olan keskin gitar sound’unun mimarı Eddie Clarke, grupla mutlu olmadığı için düzenli olarak “ben ayrılacağım ya” diye tepkiler verirken bunun patlaması New York’ta yaşanmış.
Lemmy, Eddie Clarke’ın ayrılışından 20 yıl sonra verdiği bir röportajda iplerin koptuğu yerin o konser olmadığını itiraf ediyordu. “Iron Fist”in en büyük hatasının Eddie’ye prodüksiyon masasında güç vermek olduğunu dile getiren efsane, “bir albüm yapacak materyalimiz de yoktu, biz de hazır değildik” demişti. Önceki albümlerin seviyesine ve yaratıcılığına bakınca “Iron Fist”in noksanlıkları olduğunu dile getirmek mümkün.
Ancak bu noksanlıkların sebebi şarkıların tekil değerleri değil. Eddie Clarke’ın da sonraki yıllarda dile getirdiği gibi, çok iyi şarkılar vardı. Ancak bir albüm bütünlüğü yoktu albümün. Bir de muhteşem bir dönemin ortasında yer almasıyla kırılmalar yaşanmıştı.
Gelgelelim eşlik etmenin çok keyifli olduğu ‘Loser’, ‘Heart of Stone’, ‘(Don’t Let Em) Grind You Down’ ve ‘Speedfreak’ gibi kültleşen motörhead şarkıları bu albümün değişik havasına katkı sağlıyordu.
‘Fast’ Eddie Clarke yerine Thin Lizzy gitaristi, Brian Robertson gruba dahil olunca hızıyla anılan motörhead müziği biraz daha durulmuş ve sıradaki albüm olan “Another Perfect Day”in önceki albümlere göre, müziğinden kapağına farklılaşması anlaşılır bir hale geliyordu. “Iron Fist” de motörhead’in hızlı, çiğ, duyguları tetikleyen, öncü ilk döneminin kapanış albümü olarak diskografideki yerini alıyordu…
- Albüme puanım: 6/10
- Tür: Heavy metal, hard rock
Ürün sayfası ve detaylar için Beatsommelier websitesine göz atabilirsin!
