Aralıklarla olsa da sokaktan sokağa, mekândan mekâna geçerek varlığını 20 yılın üzerinde bir zamandır sürdüren 60 m², Beyoğlu’nun idealist portrelerinden biri olan Volkan Burç’un kişisel çabalarının, inancının ve inadının dükkânlaşmış haliydi.
1993’te Marmara Üniversitesi Fransızca Kamu Yönetimi Bölümü’ne girmiş, 2004’te mezun olmuştu Volkan. Öğrencilik yıllarında çeşitli işlerde çalışmakla beraber Beyoğlu’nda ilk başladığı yer 1999 yılında girdiği Kafinet. Burası Beyoğlu’nda ilk makinesini getirip espresso kahve satan yerdi. Mekân Süslü Saksı Sokak’ta (şu anda Muaf’ın bulunduğu) bir yerdi. Volkan garson olarak başlamış, mekânın sahipleri Fırat ve Murat adında iki kardeş, aynı zamanda yan taraftaki Deep Restoran’ın da sahipleriydi.
Bir yıl sonra Cihangir Akarsu Caddesi’nde bulunan Kahvedan’a geçmişti. Mekânın sahibi Şafak Kobaş kanser tedavisi gördüğünden dükkanıyla ilgilenemiyordu. Volkan burada 2004 yılına dek çalıştı. Bir öğrenci grubu olarak burada rotasyonla çalışıyorlardı. 2004 yılında vefat eden Şafak Hanım’ın oğlu Kahvedan’ı devretmek isteyince Volkan burayı almak için bir ortak buldu. Ortağı Bakırköy Ö.D.P.’den arkadaşı Zeynep Hanım idi. Ancak kısa bir süre sonra Zeynep ayrılmak isteyince Volkan ailesinin de maddi desteğiyle tüm hisselerin sahibi olmuştu. Yaklaşık bir buçuk yıl burayı işletmiş ve Shelie adında Amerikalı bir ortak alıp ciddi bir tadilata girişmiş, yaptıkları hamlenin çok faydasını görmüşlerdi. Kahvedan semtin en çok ilgi gören yerlerinden biri haline gelmekle kalmamış, etrafını da hareketlendirmişti. O caddede Symirna vardı, ardından da karşı köşelerine Deniz Türkali’nin Leyla’sı açılınca ortam kalabalıklaşmış, ünlü simaların cirit attığı bir yer haline gelmişti. Eskiden sıcak samimi küçük bir dost meclisi gibi işleyen bölge, insanların piyasa yaptığı bir yer haline gelince Volkan soğumuştu. Her akşam kapatıp Hayal Kahvesi, Mojo, Line, Jazz Stop gibi yerlere müzik dinlemeye gidiyordu. Restorandan ayrılıp canlı müzik mekânı açmayı düşünmeye başlamıştı.
Nasıl bir yer açacağı konusunda iş birliği halinde olduğu DJ Hakkı Erenel ile Mis Sokak’ta otururlarken, Volkan karşıdaki Tan Apartmanı’nın penceresinde asılı olan “kiralık” tabelasını gösterip:
– “İşte yeri bulduk!” demişti. Tabelada telefonu yazan emlakçıyla ilk konuşmada anlaşmışlar, mekân 60 metrekare olduğu için de bu ismi vermişlerdi. Burası daha önce içki ruhsatı olmayan bir kafe olarak işletilmişti. Alt katında Mis Eczanesi ve Kaave vardı.
60 m²’de önceleri ortak Hakkı çalarken, Mehmet Teoman da DJ’lik yapmış, bir süre sonra dostları Müfide İnselel sahne almaya başlamıştı. Dost ortamı bir yerdi ama Hakkı ayrılınca Volkan burayı bir caz kulübü yapmaya karar verdi. Sema Tonbaz adında bir arkadaşı onu Sarp Maden ile tanıştırdı. Sarp, hem mekânı hem Volkan’ı çok sevmişti.
– “Her Pazartesi çalarız burada” dedi. Bir davul alıp yerleştirdiler ve gitarda
Sarp Maden, davulda Derin Bayhan, basta Matt Hall ve saksofonda Engin Recepoğulları ile dörtlü formatında sahne almaya başlayınca içeri ayak basan müzisyen sayısında patlama oldu. Gelip görenler de çalmak isteyince birdenbire yoğun bir programı oldu 60 m²’nin. Sarp’ı en fazla dinlemeye gelenlerden biri gitarcı Emre Kula idi. Bu akşamlardan birinde Emre’nin sigarasının dumanından rahatsız olan Sarp, solo geçerken:
– “Emre’cim dışarıda iç gel şu sigaranı” diyerek fırça atmıştı.
Giriş ücreti 5 lira ile başlamış, zamanla 20 liraya çıkmıştı ki bu çok cüzi bir rakamdı. 60 m² birkaç ay gibi kısa bir süre içinde cazı zengin müziği imajından kurtaran, idealist insanların işlettiği, samimi ev duygusuyla pozitif atmosferli bir mekân haline gelmişti.
Volkan bir yıl boyunca 60 m² ile eşzamanlı olarak bir de Ayhan Işık Sokak’ta adını “3 Nokta…” koyduğu bir yeri işletti, birlikte Go oynadığı bir dostu ve üçüncü bir ortak ile birlikte. Burayı konser mekânı yapmayı istiyordu Volkan, üstelik de en az Hayal Kahvesi kadar iyi bir ses sistemi olması kaydıyla. Nitekim olmuştu da. Kısa sürede ciddi bir doluluk yakalayan 3 Nokta…, üst katlarda olmasına rağmen bir gecede 300 – 350 kişiyi ağırlıyordu. Sahne alanlar arasında Ceylan Ertem’in solisti olduğu Friendly Fire ile Kadıköy’ün kült topluluğu Suitcase vardı. Salı günleri Erasmus partileri yapıyorlardı. Çok başarılı bir mekân olmasına rağmen, ortaklar arasında talihsiz bir anlaşmazlık yaşandı ve yapı dağıldı. Binada da mülk sahibiyle yaşanan sorunlar vardı üstelik. Bir yılın sonunda çıkmak zorunda kalmışlardı.
60 m² ise 2013 yılına kadar Mis Sokak’taki varlığını sürdürmüştü. Gezi olayları başlamadan 15 gün önce mekânı kapatıp boşaltmıştı Volkan. Enteresan bir zamanlamaydı ama tamamen tesadüftü. Volkan, Jazz 15 adında bir festival yapıyordu, o yıl üçüncüsü olacaktı ve program büyümüş, konser sayısı artmış, Bahçeşehir Üniversitesi terasına, Nişantaşı’ndaki Zihni’ye kadar yayılmıştı. Tam sponsorluk alacakken Beyoğlu Belediyesi’nin alkol ruhsatını iptal etmesi işleri bozmuştu. Belediye o yıl yıllık verilen ruhsatların artık yenilenmeyeceği gerekçesiyle bölgede 600 – 650 mekânı kapatmıştı. Ama yine de Volkan festivali iptal etmemiş, dükkânın Saray Ozalit’e devrinden gelen parayla konserleri yapmayı başarmıştı.
İki yıl sonra ikinci bir 60 m² teşebbüsü 2015 yılında olmuştu. Volkan bir akrabasıyla Taksim Meydanı’na Talimhane’den çıkan cadde üzerinde bir yer açmıştı. Yer güzeldi, büyüktü. Ancak zamanlama açısından talihsiz bir döneme denk gelmişlerdi. Bölge çok hızlı değişim dönüşüm geçiriyorken, 60 m²’nin iyi müzik dinleyen müşterisinin eli eteği bu bölgeden çekiliyordu.
Üçüncü teşebbüs için ise sekiz yıl beklemek gerekti, çünkü Beyoğlu artık o bildiğimiz Beyoğlu olmanın çok uzağında bir yerdi. Ama yine de Volkan’ın dirayeti sayesinde 60 m² 2025 yılının Nisan ortasında Sadri Alışık Sokak’ta yeniden açıldı. Şimdi birinci katta, yine profesyonel ve amatör müzisyenlerin sahnesinde buluştuğu, bugünlerde duvarlarında İFSAK fotoğrafçılarının Pati Sergisine ait kedi ve köpek fotoğraflarıyla dolu küçük ve sıcak bir mekân olarak varlığını sürdürüyor.
Murat Beşer (muratbeser034@gmail.com)
