Metal müziğin ekstrem tarafı bugüne kadar onlarca üst düzey gitarist gördü. Onların çok ciddi bir kısmı aynı zamanda grubunun sesiydi de. 2020 yılında 41 yaşındayken aramızdan ayrılan Alexi Laiho, tarihin gördüğü en yaratıcı gitaristlerden ve frontman’lerden biriydi. Finlandiya’nın Espoo kentinde davulcu Jaska Raatikainen, bas gitarist Henkka Seppälä, klavyeci Janne Wirman ve gitarist Daniel Freyberg’i yanına alıp melodik death metal’e soluk getirecek bir grup kurdu. Inearthed olarak yola çıksalar da kısa sürede Bodom gölü onları çağırdı.
Children of Bodom ismiyle ilk albümleri “Something Wild”ı 1997’de yayınladılar. Albüm çok büyük bir patlama yapmasa da Children of Bodom’un adını tüm Avrupa’ya duyurdu. Finlandiya’nın ormanlarını, göllerini ve korku dolu hikayelerini anlatmak için tekrar stüdyoya girdiler.
Güler Yüzlü Yeşil Finlandiya
1999 yılında çıkan “Hatebreeder”, Children of Bodom’un kariyerinde dönüm noktası oldu. Albümün yazım süreci, grubun turnelerden arta kalan boşluğumsu fırsatları değerlendirmesiyle oldu. Yoğun bir prova ve kayıt temposuyla şekillenen albüm melodik death metal’e özgü bütün işitsel özelliklere sahipti. Hatta bununla yetinmeyip fazlası da bulunuyordu. Grubun her şeyi diyebileceğimiz Alexi Laiho, bu dönemde özellikle Yngwie Malmsteen ve klasik müzik bestecilerinden etkilendiğini dile getirmekten çekinmiyordu. Özellikle gitar rifflerinde Antonio Vivaldi, Johan Sebastian Bach ve Jean-Baptiste Lully’nin etkisi hissediliyordu. Bunun yanı sıra gitarda sadece shred yaparak hız sınırlarını aşmıyor, aynı zamanda arpej ve tapping yönetmleriyle şarkıların içindeki seslere değişkenlik katıyordu. İlerleyen yıllarda verdiği bir röportajda kariyerinin en teknik albümü olarak “Hatebreeder”ı gösteren Laiho’nun zekasını arşa çıkaransa Janne Wirman’dı. Albümdeki klavyelerde imzası bulunan Wirman, o güne kadar melodik death metal’de hiç şahitlik etmediğimiz teatralliği, Children of Bodom’un müziğine kattı.
Klavyesi Bol Melodik Death Metal
Albümün ve Children of Bodom’un alametifarikası olan klavye-gitar uyumu, “Hatebreeder”da neredeyse kusursuz hale gelmişti. Özellikle ‘Downfall’ ve ‘Silent Night, Bodom Night’, bunu direkt fark etmemizi sağlıyordu. Bodom’u, Bodom yapan melodik ama bir o kadar hükmeden enerjiyi iliklerimize kadar hissediyorduk.
Albümün günümüzdeki en önemli etkisiyse, ekstrem metalde klavye kullanımına kapı açmasıydı. Daha önce birçok grupta arka plan öğesi olarak kullanılan klavyeler, “Hatebreeder” ile ön plana çıkmış ve gitarla eşit derecede önemli bir rol üstlenmişti. Bu durum, Avrupa metal sahnesinde 2000’li yılların başında yükselişe geçen pek çok grubu etkiledi. Kalmah, Swallow to the Sun, Sabaton ve doksanlardan bir grup olsa da Amorphis, burada verebileceğimiz en net örnekler.
“Hatebreeder”, yalnızca Children of Bodom diskografisinin değil, melodik death metal tarihinin de mihenk taşlarından biri olarak görülüyor. Bir albümün hem brutal hem melodik, hem teknik hem de akılda kalıcı olmayı başarması, grubu 90’ların metal mirası içinde ayrı bir yere koyuyor. Ayrıca, Alexi Laiho’nun da fiziksel olarak aramızda olmasa da yaptığı bu etkiyle her zaman aramızda olmaya devam ettiğinin harika bir kanıtı…
- Puan: 7.5/10
- Tür: Melodik death metal
- Yayın: 1999
- Süre: 47 dakika
- Label: Spinefarm
