John Lennon’ın hayatında 9 rakamı, sıradan bir sayıdan çok daha fazlasını ifade ediyordu. Adeta yaşamının her köşesine sızmış, gizemli bir leitmotifti. Sanatçının kendisi de bu durumun farkındaydı ve bunu bir röportajında açıkça dile getirmişti. “9 Ekim’de doğdum ve 9 Newcastle Road’da yaşıyordum,” diyerek bu özel bağın temellerini açıklamıştı. Bu takıntı, müziğine de derinden işlemişti. Henüz 17 yaşındayken bestelediği ve The Beatles’ın “Let It Be” albümünde yer alan “One After 909” isimli şarkı, bu rakamla olan ilişkisinin ilk sanatsal yansımalarından biriydi.
İlk Yıllarındaki Tesadüfler
Lennon’ın 9 rakamıyla olan bağlantısı, çocukluk yıllarında şekilde kendini göstermeye başlamıştı. Liverpool’un Wavertree banliyösündeki çocukluk evi 9 Newcastle Road adresindeydi. Daha da ilginci, yaşadığı yerlerin isimleri olan “Newcastle”, “Liverpool” ve “Wavertree” kelimelerinin her birinin dokuz harften oluşmasıydı. Bu tesadüfler zinciri, günlük hayatının detaylarında bile devam ediyordu. Sanat okuluna giderken düzenli olarak kullandığı otobüsün numarası 72’ydi ve bu rakamların toplamı yine 9’u veriyordu.
The Beatles’ın müzik dünyasında bir efsaneye dönüşmesini sağlayan dönüm noktaları, şaşırtıcı bir şekilde 9 rakamıyla işaretlenmişti. Grup, tarihteki ilk önemli sahne performanslarından birini 9 Şubat 1961’de The Cavern Club’da gerçekleştirdi. Aylarca sonra, onları keşfedecek ve menajerleri olacak Brian Epstein, grubu ilk kez 9 Kasım’da yine aynı sahnede izledi. Bu karşılaşmanın ardından grubun kaderi değişti ve Epstein, onlara ilk büyük plak anlaşmalarını 9 Mayıs 1962’de EMI ile imzalattı. Grubun Amerika’yı ve tüm dünyayı fethettiği, popüler kültür tarihine geçen “The Ed Sullivan Show” performansının tarihi de 9 Şubat 1964’tü.
John Lennon’ın hayatındaki 9 rakamının izleri, kariyerinin ilerleyen dönemlerinde de karşısına çıkmaya devam etti. The Beatles’ın çıkış şarkısı olan “Love Me Do”, Parlophone R4949 katalog numarasıyla piyasaya sürüldü. Müzikal dehasını birleştirdiği şarkı yazarı ortağı Paul McCartney’in soyadı da dokuz harften oluşuyordu. Bir bütün olarak bakıldığında, The Beatles’ın fırtınalı ve devrimci müzik kariyeri, başladığı tarihten yaklaşık dokuz yıl sonra, 1969’da sona erdi. Lennon’ın kendisi de bu durumu, “Bu sadece beni takip eden bir rakam,” sözleriyle kabullenmiş ve bu gizemli tesadüfü hayatının bir parçası olarak görmüştü.
The Beatles’ın En Tuhaf Şarkısı: “Revolution #9”
Lennon’ın 9 rakamına olan bağlılığının en somut ve sanatsal ifadesi, şüphesiz “White Album”de yer alan “Revolution #9” adlı parçadır. Bu şarkı, alışılagelmiş formlardan tamamen uzak, Lennon’ın EMI stüdyolarının arşivlerinden bulduğu çeşitli ses kayıtları ve kaset döngüleriyle oluşturduğu avangart bir ses kolajıdır. Şarkının ilhamı, bir mühendisin test amacıyla kaydettiği ve tekrarladığı “Number nine, number nine, number nine” (Dokuz numara) sesinden geliyordu. Lennon için bu parça, rastgele seslerin bir araya gelmesinden öte, bir devrimin gerçekleştiği anda ortaya çıkacak kaosu ve atmosferi işitsel olarak resmetme çabasıydı.
Solo Kariyerindeki Yankısı: “#9 Dream”
Lennon, The Beatles dağıldıktan sonra da bu uğurlu sayıyı unutmadı ve 1974 tarihli “Walls and Bridges” albümünde yer alan “#9 Dream” şarkısıyla ona yeniden hayat verdi. Bu şarkı, “Revolution #9″ın aksine deneysel bir çalışma değil, dinleyiciler tarafından çok sevilen bir hit oldu ve Billboard Top 100 listesinde tam olarak 9. sıraya kadar yükseldi. İlginç bir şekilde, “Imagine” ve “Stand By Me” gibi diğer önemli solo çalışmaları da listelerde dokuz hafta boyunca kalmıştı. Lennon, şarkının ilhamını gördüğü bir rüyadan aldığını söylemişti ve rüyadan hatırladığı anlamsız nakarat olan “Ah! böwakawa poussé, poussé” ifadesi seslendirildiğinde dokuz heceden oluşuyordu.
9 rakamı, John Lennon için sadece bir sayı değil, adeta hayatının bir özetiydi. Doğum tarihinden çocukluğunun geçtiği adrese, kariyerinin en kritik dönüm noktalarından en deneysel ve en sevilen şarkılarına kadar bu rakam, onun yaşam öyküsünün ve sanatsal hayatının ayrılmaz bir parçası haline geldi.
