Cameron Winter ve Kenny Beats etkisi
Cameron Winter’ın, Geese’in dördüncü albümü “Getting Killed”dan yaklaşık 1 sene önce yayınladığı ilk solo albümü “Heavy Metal”, genç müzisyeni yalnızca bir grup frontman’i olmaktan çıkarıp başlı başına bir hikâye anlatıcısı olarak konumlandırdı. Singer/songwriter ustaları Leonard Cohen, Bob Dylan, Tom Waits ve nicesinden etkilenirken parçası olduğu Z kuşağının dertlerini de şarkılarına katan Winter’ın kırılgan vokalleri ve bilinç akışı hissi veren sözleriyle “Heavy Metal”, grubun ivmesini artırdı. Geese’in sert, kaotik ve kolektif enerjisiyle tezat oluşturan Cameron Winter’ın solo adımı, onun çok yönlü bir yaratıcı olduğunun altını çizdi. “Heavy Metal” sayesinde oluşan beklenti, Winter’ın yalnızca dönemsel bir rüzgardan ibaret olmadığını da “Getting Killed” ile gösterdi.
Geese cephesinde ise “Getting Killed”ın yazım süreci, grubun birbirine sıkı sıkıya kenetlenmesiyle tamamlandı. Bu sürecin merkezinde ise albümün prodüktör koltuğunda oturan Kenny Beats vardı. New York’taki prova odalarında geçen uzun saatler, Beats’in tavizsiz ve ne istediğini bilen yaklaşımıyla harmanlandı. Grup üyelerine -mış gibi davranmadan, pat pat neyin nasıl olması gerektiğini söylemesi, Geese elemanlarının olgunlaşmasına da olanak sağladı. Daha önce IDLES, Denzel Curry ve Vince Staples gibi birbirinden çok farklı isimlerle çalışarak kaosu kontrollü bir güce dönüştürmeyi bilen Beats, Geese’in ham ve öngörülemez tarafını bilinçli bir hikayeciliğe çevirdi. Bu süreç, grubun tek bir organizma gibi hareket etmeye başlamasıyla sonuçlandı.
Kendi neslinin sesi olmak
Albümün sarkastiklikle kol kola gezen samimiyeti ve neredeyse patlamaya hazır haldeki şarkı yapıları, Z kuşağının rock müzikte aradığı dürüst ve filtresiz sesin ortaya çıkmasına olanak sağladı. Geese, geçmişin dertleriyle yaşayan bir grup olmaktan ziyade bugünün kaygılarını ve kaosunu bağıran bir kuşağın sözcüsüne dönüştü. Böylelikle 3-4 ay gibi kısa bir sürede kült bir gruba dönüştüler. Ki grup elemanlarının henüz 23-24 yaşlarında gençler olduklarını hatırlamamız lazım.
Albüm; caz, funk, progresif rock ve noise tınılarını bir araya getirip kakofoni yerine armoni oluşturuyor. Bunu yaparken de alışılagelen şarkı yapısını bozup, kendilerine göre tekrardan yaratıyorlar. Bu yapı içinde Cameron Winter’ın hiçkimseye ve hiçbir şeye benzemeyen vokali, grubun alametifarikasına dönüşüyor. Winter’ın zaman zaman Leonard Cohen ve Thom Yorke’u, zaman zaman da Tom Waits ile Mick Jagger’ı çağrıştıran üslubu, şarkıların huzursuz doğasını daha da işitilebilir kılıyordu. Böylelikle hem kendi neslinin sesini yakalarken hem de kendi üslubunu oturtuyordu Geese. Sonraki aşama, büyük sıçramaydı.
Bu sıçrama, yıl sonu değerlendirmelerine de doğrudan yansıdı. “Getting Killed”, 2025 yıl sonu albüm listelerinde Consequence, Stereogum, The New Yorker, Exclaim! ve Our Culture gibi mecralarda ya zirvenin sahibi ya da zirvenin ortağıydı. Bu albüm henüz çok yeni olsa da Geese’in kariyerindeki önemli bir eşiği aşmasını sağladığını rahatlıkla söyleyebiliriz.
Brooklyn
Geese’in Brooklyn, Greenpoint’teki Banker’s Anchor’da “Getting Killed” albümünü kutlamak için düzenlediği ücretsiz konser kült bir organizasyona dönüştü. Duyurusunun konserden sadece iki gün önce yapılmasına rağmen sokaklar ve hatta çevredeki çatı katları binlerce kişiyle doldu ve saniyesinde viral oldu. TikTok, Twitter ve Instagram’da bir numaralı indie müzik olayına evrildi. Bu paylaşımlar, albümün yayılmasına ve dinleyicinin “Getting Killed”a dair heyecanını katbekat artırmasına yardımcı oldu. Tıpkı sene başında Turnstile’ın Baltimore’de aynısını yapması gibi… Bu organik tepki, dinleyicilerin albümle kurduğu bağı derinleştirdi. Sonuç olarak, Brooklyn’deki o ücretsiz sokak konseri, “Getting Killed”ın 2025 indie rock sahnesinde kolektif bir anlama sahip bir fenomen hâline gelmesine katkıda bulundu.
Puan: 9/10
Tür: Indie
Yayın: 2025
Süre: 45 dakika
Label: Partisan
